I Bite.

Moosic

Profile

Hi. I'm Bhev. I blow my candles every 9th of October. 14 years young. A sophomore HS student. Typically typical.

Clickies

My used-to-be blog
Peysbuk I
Peysbuk II
Twitter
Tumblr

tagboard & archives

March 18, 2011

Friday, March 18, 2011 @ 11:46 PM

I just realized, ang dami na palang nangyayari sa buhay ko nang hindi ko napapansin. Time sure flies, heh?

Nagsimula kaming mag-take ng final exam for this school year nung 16. Hanggang Monday kami maglolokohan ng sarili, mangopya dito, sitsit doon. 'Ni hindi nga ako pinawisan, ganon nalang tuloy ang kunsensya ko. Pero, alam mo, kahit minsan kailangan mo 'din gawin ang mga unnecessary moves, 'FOR YOUR OWN SAKE'. : P

But anyway, nagkayakagan kaming mga 'Best' sa lungga nina Kim, sa Palangue Tres. Ang layo, almost 20 minutos ang byahe gamit ang trycicle. Malaki at presko ang bahay nila Kim. Malaki laki 'rin ang lupa nila at 2 ang bahay. Isa ay aakalain mong mansion. Ay! 'Di pala, Malaking bahay lang na wala pang pintura. Nagtipid ata.
Malapit doon, ang isa pa nilang house. Hindi kalakihan at walang kisame. Taon na 'rin siguro ang tanda at marami ng namalagi, feel na feel ko ang presence ng pagiging bahay. Tipong bahay na marami ng pinagdaanan. Doon namin linagay ang mga bag namin. Unang pasok palang namin ay decided na ang unang gagawin-- ang kumain ng lunch. Nangungulo na kasi ang tiyan namin nina Art at Alwie kakahintay kina Grace, Jocelle, Shaira at Kim bago pa kami pumunta sa destination namin. Ba naman, kailangan pang kumuha ni Grace ng damit; maliligo daw kasi kaya ayun, umuwi pa sa bahay kaya sinamahan ng mga girls. Sinundo na'rin nila si Shaira, at kaklase kong tapat-bahay lang namin.
Dahil nga wala kaming kahit anong pagkain, at dahil nakakahiya namang makikain pa kina Kim gayung nakituloy na nga lang kami, napag desisyunan ng lahat ng bumili sa labas para bumili sa carinderia. 3 order ng Menudo, 2 order ng isda at isang order ng pancit ala alambre. Pinagtapun-taponan namin ang mga pera namin para lang magkaroon ng laman ang aming tiyan. Kahit na, ang iba sa'min ay wala talagang kahit anong delang pera, pamasahe lang talaga. Aba, sino ba namang matino ang gagala eh walang pera? Hah.
Nagsimula na kaming kumain kina Kim, sa bahay kung saan presko at tipong 'feel at home' ang feeling. Wala na kaming ka-poise poise kung kumain kaya naman ang iba ay nagkamay na. Kunsabagay, mas masarap nga naman kumain kapag nakakamay, lalo na pag gutom.
Said na ang kaldero pero 'di parin kami nakakaramdam ng kabusugan. Nakulangan ata. Binunton nalang namin ang oras namin sa pakikipag kwentuhan, at most especially, ang asaran. Sanay na ako sa ganito kaya naman 'di na rin ako masyado napipikon. At kung hindi naman chikahan ang feel namin, tamang picturan naman. Lahat na ata ng sulok ng lupa nina Kim ay may kuha kami. What is adik nga. 'di ba?
At naalala ko pa, nung natipuhan naming mag pose sa taas ng isang punong marami ang sanga, pababa na ay na at tinupak na naman si Art Chester John Awa. (Kinumpleto ko na para buong buo ang feelings.. ) Sukat ba namang alisin ang tsinelas ko sa paa nung pababa na ako? Aba, aba. So ineexpect mo na bumaba ako ng walang kahit ano sa paa? Err. So, as usual, pinagtawanan na naman ako. Di ko tuloy sinasadyang topakin na 'rin sa inis. Though, nawala na 'rin dahil ayoko namang mag stay na bad trip for the rest of the day, noh! Hays. Pinalipas ko na kahit na mainit init parin ang ulo ko. Nag sorry na naman si Art, kaya hinayaan ko nalang.

Makalipas ng ilang minutos ay natripan na namin ang talagang sadya namin-- ang maligo sa ilog. Kanya kanya naman kaming damit pampaligo maliban kay Alwie at Art na walang short, ayun tuloy at pinahiram ni Kim na ang kuya niya naman talaga ang may ari.Nagsimula kaming lumarga papunta sa ilog. Ang akala namin ay malapit lang, ay hindi pala. Lakad-takbo ang ginawa namin para lang makarating kami sa ilog. Magandang exercise nga kung tutuusin. At as usual, hindi nawala sa kamay ang camera ni Jocelle sa amin.

Nandoon na pala kami sa sinasabi ni Kim na ilog ey hindi na namin napansin. Sa gilid ng linalakaran namin, ayun ang sinasabi niyang ilog. Parang lawa ang dating sa'kin eh, maliit pero mukhang malinis at halatang puro ang tubig. Lumusob na kami at sinampay ang mga dala naming tuwalya sa isang yero na pang harang sa ilog. Malamig at ang lakas ng agos ng tubig sa ilog. Nakakaginhawa ang feeling, kahit na sa unang tingin ay parang ordinaryong ilog lang. Ang kaklase kong si Jocelle ay ilang beses ko ng nakitang nadulas, pero parang hindi man lang nasaktan at instead, mukhang inenjoy pa ang pagkakatemblang. Ako naman ay dahan dahan kung lumakad at kung maari ay humiga na lang para hindi matulad sa kanya. Walang humpay naman ang pagkuha ng picture, iba iba na namang ang pose, kung minsan pa eh pang cover girl ang dating.

Halos lahat kami ay nilalamig na. Nanginginig na nga ang iba at para naman kasing may halong yelo ang tubig doon sa sinasabing ilog. Napagdesisyunan naming lahat na bumalik na kina Kim para makapag shower at makapag palit ng damit. Nandoon na kami sa titnuturing naming hide out, at biglang binuksan ni Kim ang hose na parang gripo ang dating. Sabay sabay na kami naligo, kanya kanyan tutok sa hose. Mainit init din ang tubig dito kaya ganun nalang ang pag aagawan namin sa hose. Kami ni Jocelle ay nagbihis nalang at hindi na nag shampoo o kahit sabon man lang. Mas gusto kasi naming maligo nalang sa kanya-kanyang bahay. Ang ibang babae ay sa kabilang bahay naligo at mga lalaki naman ay naligo sa pinagbihisan namin ni Jocelle. Nagkaroon ng katatawanan ang pagligo ng mga lalaki, naglolokohan kasi sila gamit ang camera ni Jocelle. Pinipicturan nila ang kung sino man ang nasa loob ng cubicle, may butas kasi sa taas. Gamit ang isang silya ay sisilip si Alwie kay Art na nasa loob. Hindi tuloy matuloy-tuloy ang pagbibihis ni Art, dahil kung hindi, baka maging laughing stock siya ng barkada kapag nakita namin ang chubby niyang katawan. HAHAHA. Gantihan naman ang ginawa nila. Si Flloyd pa nga ay nabadtrip dahil nakuhanan siyang brief lang ang suot. Pero ganunpaman ay nagkaayos din sila ni Art, ang mastermind.

Di kalaunan ay tapos na ang lahat, dumating na 'rin ang ibang babae sa pinoproclaim naming hide out. Nanguha pala sila ng indian mango sa labas nung nagbibihis kami ni Jocelle. Tamang talop naman sila ng mangga, at ako namang kawawa, ay hindi marunong sa kutsilyo. Ayoko namang mapag iwanan at manood nalang sa kanilang kumain ng mangga, kaya naman napilitan akong magtalop para sa sarili-- kahit na ilang beses na ako muntik mahiwa. Supsop dito, kagat dito, nguya doon. Para kaming gutom na mga aso kung kumain, ni hindi na nga kami nahiya. Ang mesang pinagkakainan namin ay napakadumi na, punong puno pa ng mga butong napag ubusan na. Naka dalawa lang ako, ang iba sa tingin ko ay 3 o apat. Katakawan talaga nila. Kung marunong lang talaga ako magtalop eh baka ako na nakaubos ng basket na laman eh puro mangga.

Habang nagkakasiyahan ang lahat ay naging laughing stock naman si Jocelle. Lahat na ata ng katawa-tawa sa kanya ay minention ng lahat. Nabadtrip tuloy at nag walked out. Alam ko naman ang nafeel niya nung oras na 'yun. Lagi rin kasi akong pinagtatawanan ng tropa kapag nagmukha akong tanga sa mali ko. Kahit napala liit pa nun ay palalakihin pa nila, at paulit-ulit pa. Pareho pareho lang naman kaming mga pikon, pero gantihan lang naman sila kung mang-inis. Alam na alam ko ang ugali ni Jocelle, may good at bad side din tulad ng iba. Ang gusto ko sa kanya ay ang pagiging maintindihin niya, napaka galing pang observer. Kahit anong emotion ko ay nahuhulaan niya. Kahit ata pag galaw ng kilay ko ay alam niya ang ibig sabihin. Ang ayaw ko lang naman sa kanya, ay ang pagiging sabat niya. Minsan kasi, sa sobrang pagiging oberver niya, 'di niya maiwasan ang sumali sa usapan, kahit na wala naman siyang kinalaman. Aware naman siya sa ugali niyang 'yun, pero alam kong naiinis siya kapag tinutukso siyang "Banda Zabat" ng tropa.

Pagkatapos ng kainan, tamang kwentuhan naman kami sa sala. Higa sa sofa at kalikot sa gamit na makikita dun sa bahay. Ilang beses akong nainis kay Art, 'at ganun din naman ang pag sosorry niya sa'kin. Kahit ganun naman yun, masarap naman 'yung kausap. Ang sarap din dung mag share ng mga naranasan ko. Kahit kailan kasi, hindi siya nag judge ng tao base sa kwento ng isang tao. Kasama si Flloyd, tawanan kami ng tawanan. Kinalaunan ay feel ko ng matulog dahil kaantukan ko. Lamig kasi ng hangin at presko, kaya siguro kapag pumikit lang ako ng mga minuto ay dadalawin na ako ng antok. Umalis sina Alwie, at di ko alam kung saan. Pero nung dumating na siya, napag desisyunan ng lahat na umalis at magpaalam sa magulang ni Kim.

'Yung trycicle na ginamit namin papunta kina Kim ang ginamit din namin pauwi. Nagpaalam na kami sa mga kasama ni Kim sa bahay, at bumalik sa nakasanayang pwesto sa trycicle. Ang 3 maria ang nasa likod, si Alwie at si Jocelle ang nasa loob, ako at si Art angkas sa likod ng trycicle driver, at si Flloyd na nakasabit. Katulad ng pagpunta namin dun, matagal tagal din ang byahe. Kami ni Shaira ang unang bumaba, sa San Roque lang naman kasi kami nakatira. At pagkatapos nun ay nagpaalam na ako sa lahat.

Masaya ang naging karanasan ko ngayon. First time ko makarating kina Kim at first time ko rin maligo sa ilog. Masaya din ako dahil kasama ko ang lahat. Sana maulit uli 'toh, ang maligo sa ilog. Heeh. :)

Dedicated to Kim and Jocelle. :)